ถึงจะมีแฟนแล้ว เราก็ยังเป็นคนคนเดิม ยังต้องมีสังคม มีชีวิตเป็นของเราเหมือนเดิม เพราะฉะนั้น เราก็ควรจะมีเวลาไปเฮฮากับเพื่อนๆ บ้าง (ถึงจะไม่บ่อยเท่าเมื่อก่อนก็เถอะ) ถ้าจะให้ดี เวลาเราไปกับเพื่อน ก็อาจจะชวนแฟนมาแจมบ้างบางโอกาส จะได้รู้จักกันไว้

แต่ถ้าโชคร้าย เพื่อนกับแฟนเกิดไม่ถูกกันขึ้นมา ก็ต้องอธิบายให้ฟังว่า

ทั้งเพื่อนและแฟน ก็คือ คนที่เรารัก และรักเราเหมือน ๆ กัน เราให้ความสำคัญกับทั้งคู่ แต่เขาก็ต้องเคารพการตัดสินใจในการเลือกคบคนของเรา และเปิดโอกาสให้เราใช้ชีวิตในแบบที่เราต้องการด้วย ถึงเราจะไม่ได้ให้เวลาทั้งหมดของเรากับเขา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า เขาไม่มีความสำคัญ

ถ้าเพื่อนและแฟนรักเราจริง เขาก็น่าจะอยากให้เรามีความสุข และเข้าใจเรา ในทางกลับกัน ถ้าแฟนเราอยากไปเฮฮากับเพื่อนๆ บ้าง หรือเพื่อนเราอยากจะไปคบใครใหม่ๆ บ้าง เราก็ต้องพร้อมจะเข้าใจเช่นกัน

ตั้งแต่วันที่ฉันได้คุยเพียงครู่สองคนกับเธอครั้งก่อน กลับมานอนครวญครางละเมอคอยพร่ำหาเธอเหมือนจะอ้อนวอน เกิดอะไรขึ้นมาล่ะเออมันอยากรู้นัก เปลี่ยนฉันไปจากเดิม โอ๊ย..

จะเป็นเพียงแววตาของเธอทั้งคู่ฉายมาสะกดหรือเปล่า อาจเป็นดาวดวงใดใช้เธอมาหลอกเล่นกล เป็นไปไม่ได้ ออกจะงงคงเป็นเพราะเธอทำสับสน โอ๊ยเดี๋ยวอยากรัก เดี๋ยวอยากลืม โอ๊ย..โอ๊ย ทุกสิ่งเปลี่ยนไปเพราะเธอ

เธอทำให้ฉันรักเธอก่อนไม่อาจถอน หัวใจมันคอยแอบๆ มองแบบซึ้งๆ เธอทำให้ฉันหลงใจอ่อน นอนกอดหมอนทุกคืน จะทนได้นานสักเท่าไรหากคิดถึง โอ๊ย..โอ๊ย

อยากจะกินกลืนเธอทั้งตัว ไม่อยากเหลือไว้ให้ใครได้กลิ่น อยากได้ยินเพียงเสียงของเธอ เพรียกบอกรักเพ้อถึงฉันผู้เดียว กดอารมณ์ทนไปไม่ไหวใจมันหวิววาบ ไม่เจอคงขาดใจ โอ๊ย..โอ๊ย โอ่ย โอ๊ย..คิดถึงจังเธอ

จะทนได้นานสักเท่าไรหากคิดถึง โอ๊ย..โอ๊ย

อยากจะกินกลืนเธอทั้งตัว ไม่อยากเหลือไว้ให้ใครได้กลิ่น อยากได้ยินเพียงเสียงของเธอ เพรียกบอกรักเพ้อถึงฉันผู้เดียว กดอารมณ์ทนไปไม่ไหวใจมันหวิววาบ ไม่เจอคงขาดใจ โอ๊ย..โอ๊ย โอ่ย โอ๊ย..คิดถึงจังเธอ

ฟังเพลงเจ็บหัวใจ
ฟังเพลง โอ๊ย โอ๊ย (เพลงประกอบละคร แจ๋วใจร้ายกับคุณชายเทวดา)
Powered by you2play.com

หากเปรียบกับชีวิตของคน
เมื่อยามสุขล้นจนใจมันยั้งไม่อยู่
ก็คงเปรียบได้กับฤดู
คงเป็นฤดูที่แสนสดใส

(และ/แต่) ถ้าวันหนึ่งวันไหน
ที่ใจเจ็บทนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่
บอกกับตัวเองเอาไว้
ความเจ็บต้องมีวันหาย
ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่า(แค่ไหนที่เฝ้ารอ)

เมื่อวันที่ต้องเจ็บช้ำใจ
จากความผิดหวังจนใจมันรับไม่ทัน
เป็นธรรมดาที่เราต้องไหวหวั่น
กับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป .....



กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเกาะแห่งหนึ่งมีความรู้สึกต่างๆเก็บไว้อยู่ อยู่มาวันหนึ่งมีข่าวว่าเกาะแห่งนี้กำลังจะจมลงไปในทะเล ทุกความรู้สึกต่างก็หาเรือที่จะออกจากเกาะ และแล้ว วันที่เกาะเริ่มจม ทุกความรู้สึกต่างคนก็ต่างออกไป แต่ความรัก รอจนกระทั่งเกาะเริ่มจม ความรักก็คิดได้ว่า ต้องออกไปจากเกาะ เพราะถ้าอยู่คงได้จมไปกับเกาะแน่ๆ
ความรักพยายามที่จะมองหาคนที่อยู่รอบข้าง เพื่อที่จะขออาศัยไปด้วย และแล้วความรักก็ได้เจอกับเรือของความรวย
ความรัก : ความรวย ฉันขออาศัยขึ้นเรือข้ามฝั่งไปด้วยคนสิ
ความรวย : ไม่ได้หรอก เรือของเราเต็มไปด้วยทรัพย์สมบัติแล้ว ถ้าขึ้นไปด้วยเดี๋ยวเรือจม ลองไปกับคนอื่นสิ
ความรัก มองหาเรือลำต่อไปด้วยใจมุ่งหวัง และแล้วความรักก็ได้เจอกับเรือของความทุกข์
ความรัก : ความทุกข์ ฉันขอขึ้นเรือไปด้วยคนสิ
ความทุกข์ : ความรัก ท่านไปกับเราไม่ได้หรอก ตอนนี้เรากำลังเป็นทุกข์ แต่ท่านมีความสุข ขอเราไปอย่างเงียบๆคนเดียว เถอะนะ
และแล้วเรือของความทุกข์ก็ผ่านไป ความรักต้องหาเรือลำต่อไป และแล้วเรือของความสุขก็ผ่านมา ความรักพยายามร้องเรียกความสุข แต่ความสุขไม่ได้ยินความรัก ความสุขก็เลยผ่านไปโดยไม่ได้สังเกต
ความรักมองไปยังทะเลด้วยความสิ้นหวัง และแล้วความรักก็ได้ยินเสียงของคนแก่ๆคนหนึ่ง บอกว่า "ความรักไปกับเราสิ" ทั้งคนแก่และความรัก ก็ได้ขึ้นเรือไปลำเดียวกัน แล้วความรักก็คุยกับคนแก่อย่างสนุกสนาน
เมื่อถึงฝั่งแล้ว ทั้งคู่ก็ต่างแยกย้ายกัน แต่ความรักลืมถามชื่อของคนแก่คนนั้น ความรักจึงไปถามความรู้ว่า "ความรู้ ท่านรู้จักคนแก่คนนั้นมั้ย" ความรู้บอกว่า "รู้จักสิ คนแก่คนนั้นก็คือ เวลา ไงล่ะ
มี เวลา เท่านั้นที่เข้าใจความรัก
มี เวลา เท่านั้นที่จะเป็นเครื่องพิสูจน์ความรัก
มี เวลา เท่านั้นที่ทำให้รู้จักคุณค่าของความรัก"

จากนิทานเรื่องนี้ ลองถามตัวของคุณเองดูสิว่า
ความรักของคุณได้รับการพิสูจน์ด้วย เวลา แล้วหรือยัง และเมื่อความรักของคุณได้รับการพิสูจน์ด้วย เวลา แล้ว ความรักของคุณเป็นอย่างไร
คุณเข้าใจความรักและเห็นคุณค่าของความรักมากน้อยเพียงใด